خواب اول : غرق در گناه ، غرق در غم و غرق در عذاي وفات پدر و پسر عموها كه به شدت غم انگيز بود ايام اينگونه ميگذشت و به شدت حيران و سرگردان بودم در آن روزها بر تمامي اين دردها باري اضافه تر نيز سنگيني ميكرد بار جدايي از همسر كه از روز اول زندگي با مشكلات فراوان روبرو بوديم در آن زمان سكوت عجيبي تمام قلب و روحم رو به اسارت گرفته بود سكوتي بسيار سنگين از جنس غرور مردانه انگار لبانم دوخته شده بود تا تماشاچي بهتري باشم ، اتفاقهاي ناگوار پشت سر هم آماده شكست من بودن پس از طوفاني طولاني مدت از غم من به شدت پريشان ، آشفته و دلشكسته بودم هيچ دلخوشي نداشتم كه از

جزء ملك الموت نيست و به شدت بهم ريختم و با خود ميگفتم اي واي بر من كه اين روز رسيد و واقعيت داشت ولي من هيچ چيزي اماده سفر نكردم تمامي اين اتفاقات در حالتي بدون وجود زمان روي ميداد و واقعا زمان در ان هيچ معنايي نداشت در همين اوصاف اين مرد به من با حالتي كه حرفي جابجا نميشد وهمه چيز از طريق معنا به ذهنم انتقال پيدا ميكرد دست به سوي من دراز كرد و گفت وقته رفتنه من كه به شدت ترسيده بودم يك لحظه با ترس و با همان زبان معنا گفتم يعني همين !!! دارم ميميرم !!! كه ديدم همينطور با أبهت ايستاده وقتي نگاهش كردم بهم فهماند كه بله تمام است و مريض هستم و و بخاطر همين مه

فرمودند ... مگر برادرم عباس را در ان اوضاع صدا نكردي ايشان ابولفضل عباس برادرم هستند وقتي آقا اين را فرمودند به حدي اسم عظيم ايشان در من اثر كرد نميدانم به چه حالي درامدم ولي احساس ميكردم زره اي بيشتر نيستم و بزرگي ايشان تمام وجودم را گرفت وديدم كه همگي برگشتند و از همان راهي كه أمدنا بسيار با وقار و با آرامشي خاص كه تنها نزد اهل بيت است برگشتند و مقدار كمي كه از من دور شدند ديگر ايشان را نديدم اي واي از دوري بعداز در آغوش كشيدن دوست و دوري از او چگونه اين فراق را تحمل ميكردم همان روز ثانيه اي بعداز اين اتفاقات به حالت اوليه برگشتم اما به هزاران تفاوت ا